Nieuwe handreiking ‘Van polarisatie naar verbinding in buurten’

‘Polarisatie is een containerbegrip geworden’, stelt onderzoeker Ron van Wonderen van KIS. ‘Er wordt veel over gesproken maar iedereen bedoelt wat anders.’ Met een nieuwe handreiking van KIS wordt het begrip ontrafeld en kunnen professionals concreet aan de slag om cohesie in buurten te versterken.

Vorige week publiceerde Kennisplatform Integratie & Samenleving (KIS), in samenwerking met het ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, daarom een nieuwe handreiking polarisatie. Polarisatie staat bij gemeenten hoog op de agenda. In een complexere samenleving neemt de culturele en etnische diversiteit toe. Ook de kloof tussen arm en rijk, laag- en hoogopgeleid en tussen kansarm en kansrijk wordt groter. De zorgen over polarisatie groeien, stelt Ron van Wonderen, die al meer dan tien jaar onderzoek doet naar maatschappelijke spanningen. ‘Ook het heftige debat in de politiek en in de media heeft z’n weerslag in de wijk. Maar gemeenten willen uiteraard geen samenleving die uit elkaar valt en zijn echt op zoek naar oplossingen.’

De aanpak begint met een goede analyse, zegt Van Wonderen. ‘Waar hebben we het precies over? Wat speelt erin bepaalde wijken? Maak het concreet. Pel het begrip polarisatie helemaal af. Bespreek precieze problematiek, wie zijn erbij betrokken? Polarisatie is toch een verzamelnaam voor verschillende processen, die gaan over een verscherping van tegenstellingen. Dat zie je in wijken met heel veel diversiteit, maar ook in wijken die geconfronteerd worden met een nieuwe groep bewoners.’
 

Jeugd- en jongerenwerk in de wijk

Polarisatie kan ook tussen jongeren spelen. Deze handreiking is dan ook interessant voor jeugd- en jongerenwerkers. Bij de handreiking zit bijvoorbeeld een checklist voor een buurtoverleg over polarisatie. ‘Bedoeld voor een overleg tussen professionals uit de verschillende domeinen. Zo kunnen je de complexiteit en dynamiek van polarisatie op een gestructureerde manier met elkaar bespreken. Door de checklist te gebruiken, spreekt ieder ook dezelfde taal.’ De regie zal in de meeste gevallen bij de gemeenten liggen.